Uchwyty obróbkowe – przedmiotowe.
Uchwyt obróbkowy to pomoc warsztatowa do ustalania i zamocowania
półfabrykatu w celu wykonania operacji obróbki.
Warto zaznaczyć, że półfabrykat na frezarce może mieć formę kostki, ale też
możliwe są dowolne kształty takie jak obrotowy, trójkątny, wałka położonego
wzdłuż stołu. Mocowań jest bardzo wiele w tej sekcji jednak skupimy się na
podstawowych metodach. Na tokarce głównie toczymy bazując na półfabrykatach
obrotowych, czyli długi np. 1 -5 metrowy pręt (wałek) lub pocięte kawałki z
wałka. Średnica danego pręta zależy od możliwości przelotu we wrzecionie. Na
ogół w średniej wielkości tokarek jest to około 50-60 mm. Gdy wałek jest
większy wtedy najczęściej przygotowuje się pojedyncze półfabrykaty tnąc np. na
pile taśmowej, wtedy operator indywidulanie montuje każdy półfabrykat do
maszyny.
Uchwyty dzielimy na:
A. Uniwersalne uchwyty frezarskie:
-
Imadła maszynowe – to najpopularniejszy rodzaj imadeł stosowanych na
frezarce. Składają się z dwóch szczęk, z których jedna jest ruchoma, a
druga jest nieruchoma. Poprzez ściskanie przedmiotu między szczękami,
zapewniają pewne i stabilne trzymanie materiału obrabianego na stole
frezarki. Istnieje wiele rodzajów takich imadeł, które zostały
zaprezentowane poniżej. -
Stoły obrotowe i podziałowe – stoły obrotowe są używane do obrabiania
przedmiotów, które wymagają rotacji wokół swojej osi. Mogą być
kontrolowane numerycznie, co pozwala na precyzyjne pozycjonowanie
obrabianego przedmiotu. -
Uchwyty magnetyczne i z zamocowaniem za pomocą podciśnienia – uchwyty
magnetyczne są używane do trzymania metalowych przedmiotów na stole
obrabiarki za pomocą magnetycznej siły przyciągania. W przypadku mocowania
za pomocą podciśnienia (np. w przypadku cienkich detali które nie
magnetyzują) wymagane są specjalne maty z przyssawkami podłączonymi do
kompresora, który utrzymuje podciśnienie trzymając przedmiot na stole. W
obu przypadkach najczęściej stosuje się do detali, płytek cienkich których
mocowanie w tradycyjnym imadle powodowałoby odkształcenie z ryzykiem
wyrwania ze szczęk imadła. -
Uchwyty przedmiotowe specjalne – stosowane do obróbki seryjnej lub
wielkoseryjnej, wykonywane do obróbki konkretnego przedmiotu. -
Uchwyty przedmiotowe składane – wykonywane są z kilku elementów takich
jak podstawy, elementy ustalające, zamocowujące, złączne czy podzespoły. -
Uchwyt tokarski – do obróbki na frezarce można stosować uchwyt tokarski
np. gdy mamy operacje frezarskie do wykonania na detalu obrotowym.
Najczęściej w pierwszym etapie detal jest wykonany na tokarce a w kolejnym
na frezarce.
B. Uniwersalne uchwyty tokarskie
-
szczękowe z zamocowaniem ręcznym – docisku detalu dokonuje się za pomocą
klucza. Szczęki równomiernie przemieszczają się wraz z obrotem klucza.
Półfabrykaty można mocować od zewnątrz jak i od wewnątrz jak np. w
przypadku pierścieni. Najbardziej popularnym jest uchwyt trójszczękowy
samocentrujący, ale są też cztero- i więcej szczękowe. Zastosowanie mają
też szczęki niezależne np. w przypadku toczenia z materiału o przekroju
prostokąta. -
szczękowe z zamocowaniem mechanicznym – domknięcie detalu w szczękach
następuje po naciśnięciu pedału dołączonego do obrabiarki. Możliwe jest
także zamknięcie szczęk automatycznie kodem w programie np. G36/G37.
Umożliwia to automatyczne przesunięcie pręta i obróbkę ciągłą do momentu
braku materiału. -
z tulejami zaciskowymi – tuleje są bardzo praktycznym zastosowaniem ze
względu na szybkość wymiany tulei oraz precyzję trzymania i zachowania
niskiego bicia materiału podczas wysokich obrotów nawet najmniejszych
średnic np. 4 mm. Minusem jest ograniczona średnica maksymalna dla wałka
oraz możliwość obróbki tylko z prętów/wałków. -
obrotowe elektromagnetyczne – podobnie jak w przypadku frezarek
wykorzystywane do obróbki cienkich detali np. do operacji planowania.
Minusem jest to, że możemy mocować tylko materiały mające właściwości
magnetyczne, a więc nie ma możliwości toczyć aluminium czy też tworzyw. -
uchwyty obrotowe do zamocowania za pomocą podciśnienia – w przypadku
cienkich detali które nie magnetyzują -
inne